
W dniu 2. lutego 2026 r. odbyło się spotkanie zarządu ZHKP z pracownikami Instytutu Zootechniki-PIB w Balicach, zaangażowanymi w koordynowanie i współtworzenie Programu Ochrony Zasobów Genetycznych. Zostaliśmy powitani przez Dyrektora IZ-PIB, dr inż. Tomasza Jacka, który życzył nam owocnych obrad i wypracowania wspólnego stanowiska. Z ramienia Instytutu w spotkaniu uczestniczyli: Prof. dr hab. Sylwester Świątkiewicz-zastępca Dyrektora ds. Nauki, mgr inż. Lucyna Bobak (koordynator POZG), dr inż. Agnieszka Chełmińska, dr Agnieszka Bieniek, mgr inż. Aleksandra Błaszczak, dr Agata Piestrzyńska-Kajtoch.
Spotkanie rozpoczęła mgr Bobak prezentacją dotyczącą aktualnej sytuacji koników polskich w kontekście POZG. Następnie mgr Roman Kalski, w imieniu zarządu, przedstawił prezentację dotyczącą Zróżnicowania rodowodowego i genetycznego klaczy konika polskiego w kontekście realizacji Programu Ochrony Zasobów Genetycznych. W prezentacji wykorzystano następujące źródła:
Kokosza A. (2021): „Genetyczne zróżnicowanie i charakterystyka zootechniczna populacji koników polskich”; praca magisterska wykonana pod kier. Z. Jaworskiego;
Wykaz klaczy konika polskiego biorących udział w POZG w latach 2020, 2024 i 2025 – dane IZ PIB Balice;
Baza koni PZHK / Patrycja Wojciechowska-opiekun ZHKP z ramienia Polskiego Związku Hodowców Koni;
Wyniki badań genetycznych haplotypów mtDNA oraz kontrola pochodzenia wykonane przez dr hab. Jakuba Cieślaka i dr inż. Mariusza Maćkowskiego z Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu oraz prof. dr hab. Katarzynę Ropkę-Molik i dr Agnieszkę Bieniek z Instytutu Zootechniki PIB Balice;
Księgi Stadne Koni Rasy Konik Polski. Tom: I-IX;
Jaworski Z. (1997): Tablice Genealogiczne Koników Polskich.
Obecnie w hodowli funkcjonuje 16 linii żeńskich i 6 męskich. Spośród 16 linii rodowodowych część jest bardzo słabo reprezentowana. Łącznie 9 najrzadszych linii, to mniej niż jedna najliczniejsza (Bona + Geneza + Ponętna + Misia + Białka + Popielica + Dzina + Tygryska + Wola < Tarpanka). Średnia dla 16 linii wynosi 6,25% – aż 10 linii jej nie przekracza. Z zestawienia klaczy objętych POZG w 2025 roku wynika, że najmniej liczną linią z 16 oficjalnie funkcjonujących jest Ponętna (11 szt.), Geneza (15), Bona (16), Misia II (29), Białka (30), Popielica (41), Tygryska (41), Dzina I (48), Wola (52), Tunguska (77), Urszulka (89), Karolka (132), Zaza (183), Liliputka I (188), Traszka (245), Tarpanka I (268). Bardzo duże zróżnicowanie osobników reprezentujących poszczególne linie rodowodowe, niesie ze sobą konieczność czynnej ochrony linii najrzadszych, być może poprzez dywersyfikację wysokości dopłat dla poszczególnych reprezentantek, bądź ograniczenie wprowadzania do POZG klaczy z linii nadreprezentowanych. Sytuacja komplikuje się, jeśli spojrzymy na wyniki badań mitochondrialnego DNA i haplotypy poszczególnych klaczy, ponieważ haplotypy nie zawsze odpowiadają liniom rodowodowym. W przypadku przedstawicielek nadreprezentowanych linii, zaproponowano możliwość wprowadzania do programu klaczy, które są nosicielkami nietypowego rzadkiego haplotypu mtDNA tj.: PPH14, PPH18, PPH19, PPH20 i PPH21.
Zarząd zaproponował również zniesienie i/lub ograniczenie części restrykcji hodowlanych wprowadzonych do POZG w 2023 r. związanych z pkt. 10. Zasady organizacji i realizacji Programu Ochrony Zasobów Genetycznych.
Następnie wysłuchaliśmy prezentacji dr Agnieszki Bieniek, na temat wykorzystania technik biologii molekularnej do oznaczania poszczególnych genotypów oraz możliwości wykorzystania do tego celu mtDNA vs. mikrosatelitarnego DNA. Obecnie przypisanie potomstwa do danej pary rodziców (potwierdzenie pochodzenia), odbywa się na podstawie badania mikrosatelitarnego DNA, które daje ogromną, niemal 100% precyzję, a prawdopodobieństwo pomyłki jest ocenione w promilach. Niestety, w odniesieniu do mtDNA nie mamy na razie aż tak daleko potwierdzonego prawdopodobieństwa, dlatego, zdaniem dr Bieniek, nie jest to technika na której powinniśmy się opierać podczas kwalifikowania klaczy do poszczególnych linii. Z tego względu zalecane jest dalsze opieranie się na liniach rodowodowych oraz stosowanie satDNA do potwierdzenia pochodzenia.
W drugiej części spotkania rozmawialiśmy o obecnej i przyszłej formie POZG oraz możliwości dalszego wsparcia finansowego dla hodowców koników polskich. Od wprowadzenia POZG dla klaczy Kn, populacja systematycznie wzrastała do 2022 r. Od 2023 r. liczba klaczy uczestniczących w programie oraz liczba stad odnotowuje spadek, głównie za sprawą odchodzenia z POZG dużych hodowców. Przyczyną tego stanu jest zarówno zaostrzenie wymagań dla hodowców uczestniczących w programie, jak również trudna sytuacja ekonomiczna, brak możliwości zbytu koników oraz wprowadzenie ustawy z 6.11.2022 r.
Dyskutowaliśmy o możliwości złagodzenia obostrzeń zawartych w pkc. 10 Zasady organizacji i realizacji Programu ochrony, w szczególności ppkt: 3, 4, (ppkt. 5 został zmieniony zarządzeniem Dyrektora IZ-PIB w Balicach nr 12/2025 z dn. 28 marca 2025 r.), oraz możliwości wprowadzenia 2-tygodniowego okresu przejściowego w celu umożliwienia hodowcom wprowadzenia do programu klaczy/ogierów, które u poprzedniego właściciela kończą zobowiązanie. Zmiany konieczne są na szczeblu krajowym i dyskusja będzie dotyczyła możliwości wprowadzenia ich do rozporządzenia od 2028 r.
Pani mgr Bobak zaproponowała na chwilę obecną zniesienie wymogu urodzenia przez klacz pierwszego źrebaka w ciągu 2 pierwszych lat trwania programu, a wprowadzenie zapisu o konieczności uzyskania dwóch źrebaków w ciągu pięciu lat.
Będziemy również dalej rozmawiać na temat ujednolicenia zapisu w programie hodowlanym i POZG dotyczącym ostatecznego wieku klaczy, w którym musi przystąpić do próby użytkowości. Obecnie klacz wprowadzana do POZG musi mieć zdaną próbę użytkowości.
Mamy poczucie, że spotkanie w Balicach otwiera nową drogę współpracy pomiędzy Związkiem Hodowców Koników Polskich a Przedstawicielami Instytutu Zootechniki PIB. Podczas rozmów reprezentujemy zarówno interesy Państwa, Hodowców i Posiadaczy koników polskich, ale także działamy dla dobra koników jako rasy. Prosimy o cierpliwość i uwzględnienie faktu, że zmiany w programach hodowlanych koni wszystkich ras odbywają się poprzez Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Natomiast zmiany w Programach Ochrony Zasobów Genetycznych wymagają pogłębionej dyskusji, a najlepszym momentem na ich wprowadzenie jest rozpoczęcie nowych założeń Planu Strategicznego dla WPR na kolejne lata. Należy również pamiętać, że zmiany w POZG, które znacząco wpływają na realizację programu, muszą zostać opublikowane co najmniej z rocznym wyprzedzeniem.


