Historia koników polskich jest związana z tarpanem (Equus caballus gmelini Ant.), którego wielu hipologów uważa za dzikiego przodka konia domowego. Do końca XVIII w. tarpany były sporadycznie spotykane na lesistych obszarach wschodniej Polski, Litwy i Prus. W stanie dzikim najdłużej przetrwały w puszczach litewskich, do 1780 r., kiedy je odłowiono i przekazano do zwierzyńca hrabiów Zamojskich w miejscowości Zwierzyniec k. Biłgoraja. Ponieważ nie przynosiły żadnej korzyści, ok. 1806 r. kazano je wyłapać i rozdano okolicznym chłopom. Kiedy sto lat później podjęto badania, okazało się, że na tym terenie przetrwały prymitywne koniki w dużym stopniu przypominające dawne tarpany…
Zarząd ZHKP pragnie złożyć życzenia wszystkim Paniom związanym z konikami z okazji Dnia Kobiet.
Miło nam poinformować, że Magdalena Domańska, członek zarządu ZHKP, prowadząca rezerwatową hodowlę koników w Nadleśnictwie Borki (Rezerwat Siedmiu Wysp), przedstawi wykład dotyczący „Wykorzystania koników polskich w czynnej ochronie przyrody” podczas XX Konferencji z cyklu „AKTYWNE METODY OCHRONY PRZYRODY W ZRÓWNOWAŻONYM LEŚNICTWIE” 25-26 marca 2026 roku.
Wiosenne spotkanie Komisji Księgi Stadnej Kn zaplanowane jest na dzień 26 marca 2026 r. w siedzibie Polskiego Związku Hodowców Koni.
Wychodząc na przeciw oczekiwaniom wielu z Państwa, zamieszczamy regulamin hodowli koników polskich, regulamin dla hodowców koni, zasady prezentacji koników podczas prób dzielności, wystaw i pokazów oraz zasady uczestniczenia w programie ochrony zasobów genetycznych, czyli wszystkie dokumenty, które ułatwią Państwu prowadzenie hodowli oraz usystematyzują posiadane informacje. Zachęcamy do zapoznania się z załączonymi dokumentami.