Historia koników polskich jest związana z tarpanem (Equus caballus gmelini Ant.), którego wielu hipologów uważa za dzikiego przodka konia domowego. Do końca XVIII w. tarpany były sporadycznie spotykane na lesistych obszarach wschodniej Polski, Litwy i Prus. W stanie dzikim najdłużej przetrwały w puszczach litewskich, do 1780 r., kiedy je odłowiono i przekazano do zwierzyńca hrabiów Zamojskich w miejscowości Zwierzyniec k. Biłgoraja. Ponieważ nie przynosiły żadnej korzyści, ok. 1806 r. kazano je wyłapać i rozdano okolicznym chłopom. Kiedy sto lat później podjęto badania, okazało się, że na tym terenie przetrwały prymitywne koniki w dużym stopniu przypominające dawne tarpany…
W Gryfowie Śląskim odbył się wernisaż fotografii Pawła Zatońskiego „Izerian West”. W roli głównej koniki polskie na tle Gór i Pogórza Izerskiego. Wystawę można obejrzeć do końca br.
W 2025 r. polowe próby użytkowości odbyły się w 17 lokalizacjach. Do prób przystąpiło 211 koni. Z wynikiem pozytywnym próbę ukończyły 194 koniki, natomiast 17 nie zdało próby z powodu dyskwalifikacji (10) lub uzyskania poniżej 21 punktów (6). W br. do próby przystąpiło 179 klaczy i 32 ogiery. 157 koni zdawało próbę wierzchową, natomiast 54 zaprzęgową.
W dniach 25-26.11.2025 r. w IZ PIB w Balicach odbyła się konferencja „Zrównoważone Wykorzystanie Zasobów Genetycznych Zwierząt – Stan, Wyzwania, Perspektywy – aktualizacja Krajowej Strategii Zrównoważonego Użytkowania i Ochrony Zasobów Genetycznych Zwierząt Gospodarskich”.
Wychodząc na przeciw oczekiwaniom wielu z Państwa, zamieszczamy regulamin hodowli koników polskich, regulamin dla hodowców koni, zasady prezentacji koników podczas prób dzielności, wystaw i pokazów oraz zasady uczestniczenia w programie ochrony zasobów genetycznych, czyli wszystkie dokumenty, które ułatwią Państwu prowadzenie hodowli oraz usystematyzują posiadane informacje. Zachęcamy do zapoznania się z załączonymi dokumentami.